Wciąż jesteś na ekranie ładowania, gdy wszyscy inni są już w meczu. Albo strona sklepu podaje „SSD required” (wymagany SSD), a gra musiałaby trafić na duży dysk twardy. Albo właśnie kupiłeś dysk NVMe i chcesz wiedzieć, co zmieni przeniesienie na niego gier.
Rola dysku w grze jest wąska: dostarcza dane. Decyduje o tym, jak długo czekasz na ekranie ładowania i jak szybko gra może wczytać fragmenty świata, które pojawiają się w polu widzenia. Gdy coś jest już w pamięci, dysk nie odgrywa żadnej roli w jego rysowaniu.
Co robi dysk, gdy grasz
Zapowiedź DirectStorage od Microsoftu rozdziela dwa zadania. Jedno odbywa się na ekranie ładowania. Drugie, gdy idziesz przez otwarty świat: gra w czasie rzeczywistym wczytuje odległą scenerię, która pojawia się w polu widzenia, i pozbywa się tego, co z niego znika. Żeby to robić, gry dzielą zasoby, takie jak tekstury, na mniejsze kawałki i wczytują tylko te kawałki, których potrzebuje bieżąca scena.
To drugie zadanie to strumień drobnych odczytów. Microsoft ocenił budżet strumieniowania zasobów w grach poprzedniej generacji na około 50 MB/s, co przy 64 KB na kawałek daje setki żądań odczytu na sekundę, i napisał, że wykorzystanie pełnej przepustowości nowoczesnego dysku NVMe zamienia to w dziesiątki tysięcy żądań na sekundę.
Drobne, rozproszone odczyty to najsłabsza strona dysku twardego: musi on przesunąć głowicę odczytu do każdego kawałka, a SSD nie ma głowicy do przesuwania. Blog inżynierów Windows 7 podał na to liczby w 2009 roku: lepsze dyski SSD wykonywały losowe odczyty 4 KB prawie 100 razy szybciej niż typowy dysk twardy, około jednej dziesiątej milisekundy na odczyt wobec mniej więcej dziesięciu. W teście losowego odczytu Microsoftu 176 ze 182 konfiguracji dysków twardych uzyskało od 0,8 do 1,6 MB/s, a dyski SSD od 11 do 130 MB/s.
To dyski z 2009 roku, więc traktuj te liczby jako obraz kształtu różnicy. Przyczyna wciąż istnieje: obecny przewodnik Microsoftu po rozwiązywaniu problemów z wydajnością wylicza opóźnienie dysku twardego z jego prędkości obrotowej i dochodzi do około 11 ms na odczyt dowolnego bloku z dysku 5400 obr./min.
Gry, które podają SSD w wymaganiach
Niektórzy wydawcy podają typ dysku w wymaganiach systemowych. Stan na październik 2026: strony sklepu Steam (na przykład strona Starfield) podają takie wartości:
| Gra | Minimalne | Zalecane | Podane miejsce |
|---|---|---|---|
| Starfield | SSD Required | SSD Required | 125 GB |
| Cyberpunk 2077 | SSD required | SSD required | 70 GB |
| Baldur's Gate 3 | SSD required | SSD required | 150 GB |
| Ratchet & Clank: Rift Apart | SSD Recommended | SSD Required | 75 GB |
W wymaganiach minimalnych ten wiersz oznacza, że dysk twardy jest poniżej minimum, którego według wydawcy gra potrzebuje. Strony sklepu się zmieniają, więc sprawdź aktualną stronę swojej gry.
SSD SATA czy NVMe
Oba to dyski SSD. Różni je magistrala, której używają, a Windows ją podaje. Żeby sprawdzić, co masz, otwórz PowerShell (uprawnienia administratora nie są potrzebne) i uruchom:
Get-PhysicalDisk | Format-Table FriendlyName, MediaType, BusType
MediaType podaje SSD albo HDD, a BusType NVMe, SATA, USB albo inną magistralę. Jeśli MediaType podaje Unspecified, sprawdź model na stronie producenta. Część tego pokazuje też Menedżer zadań: na karcie Wydajność wybierz dysk, a wiersz „Type” (typ) poda rodzaj dysku, np. SSD albo HDD.
Nie znaleźliśmy opublikowanego porównania czasów ładowania gier na SATA i NVMe ze źródła, które moglibyśmy zweryfikować, więc ta strona nie twierdzi niczego o wielkości tej różnicy. Zanim kupisz, zmierz na każdym dysku trzy razy czas tego samego wczytania z tego samego zapisu.
DirectStorage
DirectStorage to API, które twórcy wbudowują w grę, a nie przełącznik w Windows. Argumentacja Microsoftu: istniejące API każą grze obsługiwać każde żądanie odczytu osobno, a przy dziesiątkach tysięcy żądań na sekundę ten narzut staje się zbyt kosztowny, żeby gra mogła wykorzystać przepustowość dysku NVMe. Wiele zasobów jest też skompresowanych i trzeba je zdekompresować, zanim CPU lub GPU będzie mógł ich użyć.
- Gra musi z niego korzystać. Microsoft pisze o „a DirectStorage capable PC and a DirectStorage enabled game” (komputerze obsługującym DirectStorage i grze korzystającej z DirectStorage).
- Najwięcej daje na NVMe. Wpis o wydaniu z 2022 roku podaje, że korzyści mogą być widoczne na każdym rodzaju nośnika, a instalowanie gier na dysku SSD NVMe zmaksymalizuje wydajność wejścia-wyjścia.
- Windows 10 albo 11. Ten sam wpis podaje, że DirectStorage jest zgodne z Windows 10, a Windows 11, z wbudowanymi najnowszymi optymalizacjami pamięci masowej, nazywa zalecaną drogą do grania.
- Późniejsze wersje. Wersja 1.1 dodała dekompresję na GPU, która według Microsoftu działa na wszystkich GPU z DirectX 12 i Shader Model 6.0; wersja 1.2 dodała tryb buforowany, który twórca może włączyć dla wolniejszych dysków twardych.
- Bez niego nic się nie psuje. Według Microsoftu gry będą nadal działać tak samo dobrze jak zawsze.
TRIM i optymalizowanie dysków
TRIM to sposób, w jaki Windows mówi dyskowi SSD, które klastry zwolnił usunięty plik. Strona pomocy Microsoftu opisuje to jako wskazywanie dyskowi, gdzie może bezpiecznie wykonać prace porządkowe, gdy nie jest zajęty zapisywaniem ani wczytywaniem twoich plików. Według dokumentacji fsutil od Microsoftu w systemie NTFS TRIM jest domyślnie włączony, chyba że administrator go wyłączy. Żeby to sprawdzić, wpisz to w zwykłym oknie wiersza polecenia albo PowerShell:
fsutil behavior query DisableDeleteNotify
NTFS DisableDeleteNotify = 0 oznacza, że TRIM jest włączony; 1 oznacza, że jest wyłączony. Dokumentacja Microsoftu podaje jeden powód, żeby celowo go wyłączyć: urządzenie, które z włączonym TRIM działa gorzej. Jeśli to nie była twoja decyzja, karta SSD TRIM na stronie Fix w w0a przywraca wartość domyślną Windows (włączony), jak opisuje SSD TRIM.
Windows uruchamia też zaplanowaną optymalizację na każdym dysku. Wyszukaj defrag na pasku zadań i otwórz Defragmentuj i optymalizuj dyski. Każdy dysk jest tam wymieniony z kolumnami „Media type” (typ nośnika: „Solid state drive” albo „Hard disk drive”, czyli dysk SSD albo dysk twardy), „Last analyzed or optimized” (data ostatniej analizy lub optymalizacji) i „Current status” (bieżący stan); Zmień ustawienia w obszarze Zaplanowana optymalizacja ustala, jak często to się dzieje, domyślnie raz w tygodniu. Dokumentacja defrag od Microsoftu dodaje, że zadanie nie wybudza komputera ani nie działa na baterii, a na dysku SSD jego tradycyjny przebieg, defragmentacja plus ponowny TRIM, odbywa się raz w miesiącu niezależnie od harmonogramu.
Źródła samego Microsoftu różnią się tutaj. Wpis o Windows 7 z 2009 roku podawał, że Windows 7 wyłączał defragmentację systemowych dysków SSD, bo nie pomagała na tyle, żeby uzasadnić dodatkowe zapisy; dokumentacja defrag, ostatnio zaktualizowana w 2024 roku, opisuje ten comiesięczny przebieg. Żadne z nich nie każe ci działać ręcznie, a strona pomocy podaje, że Windows optymalizuje dyski automatycznie, więc zostaw harmonogram włączony. Na dysku twardym defrag według dokumentacji potrzebuje co najmniej 15% wolnego miejsca, żeby skończyć; przy mniejszej ilości defragmentuje tylko częściowo.
Przenoszenie gry na SSD
W Steamie, zgodnie z instrukcją Valve:
- Otwórz Ustawienia w kliencie Steam i przejdź na kartę Przestrzeń dyskowa.
- Jeśli na SSD nie ma jeszcze biblioteki Steam, dodaj ją przyciskiem + na górze.
- Wybierz dysk, na którym gra jest teraz, zaznacz grę i wybierz Przenieś.
W ten sposób zainstalowana gra zostaje przeniesiona bez odinstalowywania. W innych launcherach postępuj według ich własnych instrukcji. Potem znów zmierz czas tego samego wczytania i porównaj.
Co nie pomaga
- Ręczna defragmentacja SSD. Windows już planuje, co dostaje każdy typ dysku, jak pokazuje sekcja wyżej.
- Przenoszenie pliku stronicowania z SSD, żeby go oszczędzać. Ten sam wpis stwierdził, że odczyty pliku stronicowania przewyższają liczbę zapisów mniej więcej 40 do 1, i podał, że niewiele plików lepiej nadaje się do umieszczenia na SSD niż plik stronicowania. Resztę opisuje Plik stronicowania a gry.
- Oczekiwanie, że dysk zmieni wczytaną już scenę. Dysk zmienia to, kiedy dane docierają, a nie to, jak długo GPU je rysuje. Niska liczba klatek na sekundę tam, gdzie nic nowego się nie wczytuje, wskazuje na coś innego; od tego jest strona GPU nie na 100%.
- Kupowanie dysku z powodu przycięć przy pierwszym uruchomieniu. Przycięcia, gdy po raz pierwszy widzisz każdy nowy efekt, które znikają przy kolejnych uruchomieniach, pasują do wzorca opisanego w Przycięcia od kompilacji shaderów. Przeczytaj tę stronę, zanim wydasz pieniądze na pamięć masową.
Powiązane
- Dlaczego gry przycinają na Windows 11
- Dysk na 100% w Menedżerze zadań
- Plik stronicowania a gry
- SSD TRIM
- Przycięcia od kompilacji shaderów
Czy ta strona pomogła?
Czego zabrakło albo co nie zadziałało? Czytamy każdą taką wiadomość.
Jeśli ta strona nie rozwiązała problemu, napisz do nas — podaj, który artykuł czytasz, a poprawimy ten artykuł.